จริงหรือไม่!! คนไม่อดทน คือ คนล้มเหลว

     ประโยคสุดคลาสสิคที่ได้ยินมาตั้งแต่วัยเด็ก คือ “คนอดทนมักจะประสบความสำเร็จ” และเรามักจะได้ยิน ได้อ่าน เรื่องราวของผู้ประสบความสำเร็จที่ยืนอยู่บนหอคอยได้ถ่ายทอดประสบการณ์ แนวคิดการใช้ชีวิต การเดินทาง การต่อสู้ การตัดสินใจ การล้มลุกคลุกคลาน เพื่อไต่ไปยังหอคอยนั้นได้สำเร็จมานักต่อนัก

Photo By : Pung'Noey

     หากวันนี้คุณนำบทเรียนของผู้ที่ประสบความสำเร็จมาเป็นแรงบันดาลใจ เป็นแรงผลักดัน ให้คุณมีความหวัง มีพลังที่จะไต่ไปยังหอคอยนั้นบ้าง ถือเป็นการเรียนรู้ที่ดีของชีวิต แต่ความจริงที่คุณได้รับมันมักไม่ได้เป็นอย่างที่คุณฝันไว้ นั่นเพราะว่าคุณไม่อดทนจึงล้มเหลวใช่หรือไม่ มาสำรวจคำตอบให้กับชีวิตคุณกัน

1. จงยอมรับกับตัวเองก่อนว่า คุณล้มเหลวเพราะไม่อดทน หรือ เพราะคุณทนแล้วแต่ยังล้มเหลว

 ไม่มีใครสามารถประเมินความอดทนของคุณได้นอกจากตัวของคุณเอง เฉกเช่นเดียวกันกับความล้มเหลว ซึ่งก็ไม่มีใครตัดสินคุณได้ว่าสิ่งที่คุณทำมันล้มเหลวหรือประสบความสำเร็จเพียงใด เพราะมันเป็นเรื่องความพึงพอใจส่วนบุคคล คุณอาจจะอดทนแล้วแต่ก็ไม่ได้ผลอย่างใจต้องการได้ บางครั้งการได้ลงมือทำก็ถือว่าเป็นความสำเร็จในการกล้าตัดสินใจ ส่วนผลที่ได้จากการลงมือทำมันก็เป็นความสำเร็จของผลลัพธ์นั่นเอง

2. การที่คุณรู้สึกผิดหวังอาจเป็นเพราะคุณกำลังปีนหอคอยของคนอื่น

 คุณสังเกตไหมว่าผู้ที่ยืนอยู่บนหอคอยของความสำเร็จ คือ ผู้ที่สร้างหอคอยนั้นด้วยตนเอง ซึ่งหอคอยของผู้ประสบความสำเร็จของแต่ละคนมักจะมีกลิ่นอาย มีความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะบุคคล หากเราเอาแต่ไล่ปีนไต่หอคอยของเขา หรือ พยายามสร้างหอคอยในรูปแบบของเขา เขาก็จะพยายามสร้างหอคอยขึ้นสูงไปอีก ในโลกของการแข่งขัน ผู้นำควรมีความแตกต่าง แต่หากเราอยากได้หอคอยที่ไม่ซ้ำแบบใคร เราควรสร้างมันด้วยความคิด ความต้องการในรูปแบบของเราเอง จงหยิบเอาข้อคิด ความผิดพลาดทั้งจากเราและเขามาพัฒนาสิ่งที่เรามุ่งหวังดีกว่า

3. อย่าโฟกัสแค่คำว่าล้มเหลว หรือ สำเร็จ เพราะชีวิตไม่ได้ถูกลิขิตให้รู้จักแค่คำพวกนี้

 ในการเดินทาง การต่อสู้ การดิ้นรน การลงมือทำ มันให้คุณได้มากกว่าคำว่าประสบการณ์ คุณอาจได้ค้นพบความสามารถอื่น ๆ ในตัวเอง คุณอาจได้ความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ จากความพึงพอใจในบางเหตุการณ์ คุณอาจได้คำตอบในสิ่งที่กำลังค้นหา คุณอาจได้ความฉลาดจากการแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่เข้ามาในชีวิต คุณอาจคิดได้ว่าการสร้างเรือสำเภาแล้วล่องไปในมหาสมุทร อาจสนุกกว่าการสร้างหอคอย

4. วันนี้คุณไม่ใช่คนที่ไม่มีความอดทน แค่เพราะคุณกำลังเหนื่อย

 เราเชื่อว่ามนุษย์ทุกคนมีความอดทนกันทุกคน แต่จะมากน้อยเพียงใด ก็ตามแต่ละปัจจัยส่วนบุคคล ถ้าหากคุณกำลังคิดว่าตัวเองไม่มีความอดทน จงรู้ไว้ว่า คุณแค่กำลังเหนื่อย ... จงหลับตา หยุดความคิด แต่ไม่ต้องยุติความหวัง เพียงนอนพักผ่อน รับอ้อมกอดจากตัวเองและคนที่คุณรัก อย่ากลัวว่าการหยุดพักจะทำให้เราไปถึงเส้นชัยช้ากว่าคนอื่น ถ้าใจคุณยังมุ่งมั่น ต่อให้เดินช้ากว่าเขา 10 ก้าว คุณก็ยังไปถึง ไม่ต้องไปคิดว่าต้องแข่งขันกับใคร คุณแข่งกับใจคุณก็พอ ยังไงก็ห้ามท้อ ต้องสู้ไหว!! สู้สิ!! ✌

"ผลลัพธ์อันน่าพึงพอใจ มักเกิดจากความอดทนอันชาญฉลาด 

วินัยที่ไม่ขาด ข้อผิดพลาดที่ไม่มองข้ามไป"

ขอเป็นกำลังใจให้ทุกท่านนะคะ 💗

Pung'Noey :)

ฉันจะไม่บินไปคาบอาหารมาให้คุณกิน

     เมื่อฉันเปรียบตัวเองเป็นดั่งนกตัวนึง ซึ่งฉันเริ่มจากการเป็นลูกนกที่ไม่มีใครมาคอยดูแล ฉันต้องเริ่มหัดกางปีก หัดบิน หัดหาอาหาร ด้วยตัวเองมาตลอด กว่าที่ฉันจะได้เติบโตมาจนถึงวันนี้ ฉันใช้เวลาในการเรียนรู้ ลองผิด ลองถูก มาตั้งมากมาย ซึ่งกว่าจะรู้วิธียกปีก ฉันก็มั่วสลับกับการยกขามาก่อน กว่าจะรู้วิธีหัดบิน ฉันก็ร่วงก็ล้มจนกระดูกแทบหัก ช้ำใน มาหลายหน กว่าจะรู้ว่าควรหาอาหารจากไหน ควรกินอาหารอะไรที่จะทำให้ฉันแข็งแรงและโตขึ้น ฉันก็เสี่ยงกับการกินอาหารผิด ๆ มานับไม่ถ้วน

     การที่ฉันพยายามเรียนรู้ด้วยตัวเอง มันไม่ได้แปลว่า ฉันหยิ่ง ไม่ถามใคร ไม่ขอความช่วยเหลือจากใคร หรือ อยากแสดงความเก่งกาจของตัวเองให้ใครชื่นชม เพราะในความเป็นจริงของชีวิตมันเป็นเรื่องยากมากหากต้องเอ่ยปากบอกใคร แล้วเขายินดีช่วยด้วยความหวังดีจริงใจ ยิ่งในชีวิตที่ต้องแข่งขันกัน คำว่า "น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า" แทบหาไม่เจอ ดังนั้น ฉันบอกตัวเองเสมอว่า ความโชคดีของฉันอาจไม่ได้มาจากการเจอคนช่วยเหลือ แต่ความโชคดีของฉันมาจากความตั้งใจและความพยายามของฉันเอง

     เมื่อวันนี้ฉันเป็นนกที่โตขึ้น ฉันกางปีกเป็น ฉันบินเก่งได้ ฉันรู้วิธีที่จะหาแหล่งอาหารให้ฉันเติบใหญ่ ฉันมีเรี่ยวแรงมากพอที่จะบินไปหาประสบการณ์ใหม่ ๆ ให้กับชีวิต

     สุดท้าย ฉันพร้อมที่จะบอกคุณได้ว่า แหล่งอาหารที่อร่อยและสามารถทำให้คุณเจริญเติบโตได้นั้นอยู่ตรงไหน แต่ฉันจะไม่บินไปคาบอาหารนั้นมาให้คุณกิน

จงใช้ความพยายามที่คุณมีทำมันก่อน

เพราะถ้าคุณได้ลองลงมือทำมันเอง

คุณอาจได้พบของอร่อยที่ไม่ต้องรอใครมาบอก

Please do it yourself ❤

Pung'Noey :)

เศรษฐกิจพอเพียง เพื่อชีวิตที่เพียงพอ

    หลาย ๆ คนอาจเคยได้ยิน ได้เห็น ได้เรียนรู้ คำว่า "เศรษฐกิจพอเพียง" กันมาบ้าง แต่น้อยคนนักที่จะหยิบยกพระราชดำริของ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ ๙ ซึ่งพระราชทานแนวความคิดมาปรับใช้ในการดำเนินชีวิตประจำวัน 

 "เศรษฐกิจพอเพียง" ไม่ได้มุ่งเน้นให้ประชาชนทุกคนหันไปทำการเกษตรแต่เพียงอย่างเดียว แต่ เศรษฐกิจพอเพียงเป็นปรัชญาที่สามารถนำมาประยุกต์ใช้ในการทำงาน การทำธุรกิจ การวางแผน การดำเนินชีวิตประจำวันได้เป็นอย่างดี ยิ่งในยุคปัจจุบันที่มีเทคโนโลยีเข้ามาทำให้การใช้ชีวิตสะดวกสบาย มีค่าความนิยมต่อวัตถุสูงกว่าค่าแรงและเงินในกระเป๋า มีระบบสื่อสารที่รวดเร็วทันสมัย แต่สวนทางกับสภาพการเมืองและสภาวะเศรษฐกิจที่กำลังถดถอย สิ่งแวดล้อมที่กำลังเสื่อมโทรม การพึ่งพาตนเองเริ่มน้อยลง

Photo By : Pung′Noey

     เศรษฐกิจพอเพียง เป็นปรัชญาของรัชกาลที่ ๙ ทรงชี้แนะแนวทางให้แก่ประชาชนทุกคน ให้ดำรงตนอยู่บนพื้นฐานทางสายกลาง ความไม่ประมาท คำนึงถึงความพอประมาณ และสร้างภูมิคุ้มกันในตนเอง เพื่อให้สามารถดำรงชีวิตได้อย่างมั่นคงและยั่งยืน

   เศรษฐกิจพอเพียง ประกอบด้วย

๑. ความพอประมาณ คือ ความพอดีที่ไม่น้อยเกินไปและไม่มากเกินไป โดยไม่เบียดเบียนตนเองและผู้อื่น เช่น การผลิตและการบริโภคที่อยู่ในระดับพอประมาณ

๒. ความมีเหตุผล คือ การตัดสินใจเกี่ยวกับระดับความพอเพียง จะต้องเป็นไปอย่างมีเหตุผล โดยพิจารณาจากเหตุปัจจัยที่เกี่ยวข้อง ตลอดจนคำนึงถึงผลที่คาดว่าจะเกิดขึ้นจากการกระทำนั้น ๆ อย่างรอบคอบ

๓. ภูมิคุ้มกัน คือ การเตรียมตัวให้พร้อมรับผลกระทบและการเปลี่ยนแปลงด้านต่าง ๆ ที่เกิดจะขึ้น  โดยคำนึงถึงความเป็นไปได้ของสถานการณ์ต่าง ๆ ที่คาดว่าจะเกิดขึ้นในอนาคต

   โดยมี เงื่อนไข ๒ ประการ ดังนี้

๑. เงื่อนไขความรู้ ประกอบด้วยความรอบรู้ เกี่ยวกับวิชาการต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องรอบด้าน ความรอบคอบที่จะนำความรู้เหล่านั้นมาพิจารณาให้เชื่อมโยงกัน เพื่อประกอบการวางแผนและความระมัดระวังในการปฎิบัติ

๒. เงื่อนไขคุณธรรม ที่จะต้องเสริมสร้างประกอบด้วย มีความตระหนักในคุณธรรม มีความซื่อสัตย์สุจริตและมีความอดทน มีความเพียร ใช้สติปัญญาในการดำเนินชีวิต

      หนึ่งในพระบรมราโชวาท ที่กล่าวไว้เมื่อวันที่ ๔ ธันวาคม ๒๕๑๗

"คนอื่นจะว่าอย่างไรก็ช่างเขา จะว่าเมืองไทยล้าสมัย ว่าเมืองไทยเชย ว่าเมืองไทยไม่มีสิ่งที่ทันสมัย แต่เราอยู่พอมีพอกิน และขอให้ทุกคนมีความปรารถนา ที่จะให้เมืองไทยพออยู่พอกิน มีความสงบและทำงานตั้งจิตอธิษฐานตั้งปณิธาน ในทางนี้ที่จะให้เมืองไทย อยู่แบบพออยู่พอกิน ไม่ใช่ว่าจะรุ่งเรืองอย่างยอด แต่มีความพออยู่พอกิน มีความสงบ เปรียบเทียบกับประเทศอื่น ๆ ถ้าเรารักษาความพออยู่พอกินนี้ได้ เราก็จะยอดยิ่งยวดได้"

     จากแนวพระราชดำริ และ พระบรมราโชวาทนี้ จะเห็นได้ว่าพระองค์ท่าน ทรงเน้นให้ประชาชนพอมีพอกิน ให้ดำเนินชีวิตด้วยความเพียร ความอดทน มีสติ ปัญญา และความรอบคอบ เพื่อพร้อมรองรับการเปลี่ยนแปลงทางด้านวัตถุ สังคม และวัฒนธรรมโลกภายนอก ซึ่งจะนำไปสู่ "ความสุข" ในการดำเนินชีวิตที่แท้จริง

ขอขอบคุณข้อมูลจาก

มูลนิธิชัยพัฒนา (เศรษฐกิจพอเพียง)

ความเจริญที่แท้จริง คือ ความเจริญทางจิตใจ

ความพอเพียงที่แท้จริง คือ ความเพียงพอที่พอใจ

เศรษฐกิจพอเพียง เพื่อชีวิตที่เพียงพอ

Pung′Noey :)

"คำดูถูก" คือ แรงผลักล้ม หรือ แรงผลักดัน คุณเลือกได้!!

     คุณเคยเจอไหม? เวลาที่คุณอยากลงมือทำอะไรสักอย่าง หรือ ได้รับโอกาสทำงานสักตำแหน่ง หรือ อยากเรียนในสิ่งที่คุณชอบแต่คนอื่นไม่เห็นด้วย หรือ อยากไปไหน ทำอะไร ตามแต่ใจคุณต้องการ

     แล้วต้องเจอคำพูด คำถาม จากคนรอบข้าง ด้วยประโยคที่ว่า อย่าทำเลยไร้สาระ งานนี้คุณทำไม่ได้หรอก ความสามารถคุณยังไม่ถึงนะ จะเรียนไหวเหรอ ถ้าเรียนจบมาจะหางานได้ไหม เอาเวลาไปทำอย่างอื่นดีกว่าไหม  ... โอ้!! แม่เจ้า นี่ขนาดยังไม่ได้เริ่มก็ท้อใจซะแล้ว

ชีวิตคนเราเหมือนดั่งพระอาทิตย์...มีขึ้นมีตก...ตกแล้วก็ขึ้นใหม่
Photo By : Pung'Noey

     ถ้าคิดแบบขั้นพื้นฐานเราจะรู้สึกว่า เฮ้ย! มาดูถูกฉันทำไมเนี๊ย!! ทำไมไม่ให้โอกาสกันบ้าง!! ไม่คิดจะให้กำลังใจฉันบ้างเหรอ!! ... เราอาจจะรู้สึกอยู่ในภาวะ Paranoid น้อยใจ หมดกำลังใจที่จะลงมือทำหรือเดินต่อ แล้วความรู้สึกแบบ Negative (เชิงลบ) มันก็จะเป็นแรงผลักให้เราล้ม สุดท้าย คำดูถูกของเขามันก็เป็นความจริง

    ถ้าเราไม่อยากได้แรงผลักล้มล่ะ เราต้องทำยังไง? ... งั้น! เรามาลองคิดกันใหม่ค่ะ ลองขยับความคิดมาเป็นขั้น Advance (ก้าวหน้า) เช่น ดีใจจัง! มีคนห่วงใยและหวังดี (แล้วกล่าวขอบคุณเขาเบา ๆ ในใจ) ยิ้มกลับให้เขาสักเล็กน้อย แล้วมาต่อยอดคำพูดของเขาด้วยการสำรวจตัวเราเองว่ายังมีอะไรที่เราต้องเรียนรู้ ฝึกฝน พัฒนาตัวเอง อีกบ้าง เพื่อที่เราจะแสดงความสามารถ และ ศักยภาพที่เรามี ด้วยความรู้สึกแบบ Positive (เชิงบวก) ให้มันเป็นแรงผลักดันที่จะทำให้เราได้เก่งขึ้น ทำได้ดีขึ้น ประสบความสำเร็จมากขึ้น

     โปรดจำไว้ว่า "คำ(ที่เราคิดว่า)ดูถูก" คือ คำพูดจากคนที่ไม่รู้ว่าเราคิดอะไร และเราก็ไม่จำเป็นต้องบอกทุกความคิดให้คนอื่นเข้าใจ ขอแค่เรารู้จักตัวเอง อย่ากดดันตัวเอง อย่าประเมินค่าตัวเราเองต่ำเกินไป ตั้งใจทำในสิ่งที่เราคิดว่าดีให้มันเป็นรูปธรรมขึ้นมา เมื่อเราลงมือทำอย่างจริงจังและเต็มที่แล้วจงยินดีกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น หากมันจะล้มเหลวก็ขอให้ล้มเหลวโดยการลงมือทำแล้วไม่สำเร็จ ดีกว่าปล่อยให้ล้มเหลวเสร็จตั้งแต่ยังไม่เริ่มลงมือทำ ... ไม่มีใครเกิดมาแล้วเก่ง โดยไม่ได้รับการฝึกฝนหรอกนะคะ ... ✨

"ความสำเร็จเป็นของคนที่ลงมือทำ ไม่ใช่ คนที่คิดจะทำ" 

⭐Let’s do it⭐

Pung′Noey :)